Waarom is iedereen zo sceptisch over games?

Naar mijn mening is iedereen zeer sceptisch over ‘gamers’. Mensen die computerspelletjes spelen worden al snel gezien als een ander soort volk. Net zoals dat de meeste anders aankijken tegen een groep gothics kan zo ook gekeken worden naar gamers. De oudere generatie, zij die niet zijn opgegroeid met Mario Kart, blijven ons vertellen over de verschrikkelijke gevolgen van computerspelletjes. Je wordt blind, je ogen worden vierkant, je wordt gewelddadig, een zombie of een combinatie van al het eerdergenoemde. Verslavingszorg erkent ook dat gamen een echte verslaving kan zijn. In zekere mate begrijp ik dit, maar naar mijn mening worden veel gamers niet goed begrepen. Als je op een verjaardag zegt dat je niet van games houdt ben je ‘normaal’ en als je zegt dat je een nieuwe playstation hebt gekocht kijkt iedereen je geschrokken aan. Men houdt er geen rekening mee dat er een middenweg is.

 

De gemiddelde gamer heeft geen verslavingszorg nodig

Zelf ben ik een gamer. Ik hou ervan om na een dag werken online een spel te spelen met mijn vrienden. We spelen dan bijna altijd hetzelfde spel. Dit spel is ondertussen zo groot geworden dat wij, tijdens de wereldkampioenschappen, ook hier soms naar toe gaan. Een aantal jaar geleden werd de halve finale van het spel dicht bij ons gespeeld, in Palais 12 in Brussel. Het was ontzettend leuk en iedereen die daar rondliep zou je op straat niet herkennen als ‘gamer’. Iedereen speelt namelijk games. Ik ken niemand uit mijn generatie die niet Fifa, Call of Duty of League of Legends speelt. Heeft elke jonge van mijn middelbare school dan verslavingszorg nodig? Nee natuurlijk niet. Gamen is veel normaler geworden dan dat velen denken.

 

De groei van online games

Laat me dit met het volgende punt duidelijk maken. Als jij goed bent in League of Legends kan jij veel geld verdienen, echt veel geld. Transfers van team naar team kosten ongeveer 4 miljoen euro. Dat zorgt ervoor dat jongeren oprecht gaan trainen in dit spel om tot het allerhoogste niveau te komen. Maakt dit ze dan verslaafd of een topsporter? Laat ik een laatste idee opgooien. Tokyo zit erover na te denken om Esports (elektronisch sport) toe te voegen aan de Olympische Spelen. Genoeg gezegd toch? Al om al wil ik natuurlijk niet de gek steken met mensen die verslavingszorg nodig hebben. Het is geweldig dat deze mensen verslavingszorg kunnen krijgen. Maar gamers worden niet goed begrepen. Lang niet iedereen heeft verslavingszorg nodig terwijl velen dit wel denken. Gelukkig is voor deze hele kleine groep wel hulp mochten ze dit nodig hebben.